Meksika kahvesi

Kahvenin gelişi ve küçük üreticilerin ortaya çıkışı

İlk kahve bitkilerinin yaklaşık 1785’te, muhtemelen Küba’dan veya bugün Dominik Cumhuriyeti olan alandan getirildiği düşünülür. 1790’da Veracruz’da plantasyonlara ilişkin kayıtlar vardır. Zengin maden yataklarının sağladığı gelir nedeniyle uzun süre kahve sektörünü büyütmeye güçlü bir yönelim olmadı.

1914’te toprakların yerli topluluklara ve işçilere yeniden dağıtılması, birçok büyük haciendanın parçalanmasını başlattı. Plantasyonlarda çalışmaya bağlı kalan insanlar serbestleşip topluluklarına dönebildi ve yetiştiricilik becerilerini yanlarında taşıdı. Küçük çiftliklerde kahvenin yayılması, Meksika Devrimi’nin 1920’de sona ermesinden sonra belirginleşti.

INMECAFE ile büyüme

1973’te Instituto Mexicano del Café, yani INMECAFE kuruldu. Üreticilere teknik yardım ve kredi sağlamak; Uluslararası Kahve Anlaşması çerçevesinde üzerinde uzlaşılan üretim kotalarına uyumu gözetmek görevleri arasındaydı.

Yatırım hem üretimi hem kahveye ayrılan alanı hızla büyüttü. Bazı kırsal yerlerde üretim artışı yaklaşık yüzde 900’e ulaştı.

Desteğin kaybı ve kahve fiyat krizi

1980’lerde yoğun borçlanma ve petrol fiyatlarının düşmesi devletin borç ödemelerinde sorun yaratınca kahveye yönelik politika değişti. Destek yavaşça azaldı. 1989’da INMECAFE’nin çöküşü ve devletin işleme tesislerini satması sektörü ağır biçimde etkiledi. Krediye erişim kesildi; birçok çiftçi ürününü satacak yer bulmakta zorlandı.

Coyotes denen ve kahveyi üreticiden çok ucuza alıp kârla yeniden satan aracılar daha etkili hale geldi. Kurumsal desteğin kaybı, 1989’da Uluslararası Kahve Anlaşması’nın çöküşüyle oluşan fiyat kriziyle birleşti. Geliri düşen çok sayıda üretici gübre kullanımını ve zararlı mücadelesine yatırımı bıraktı; yabancı ot kontrolü ile çiftlik bakımına daha az zaman ve kaynak ayırdı. Bazıları kahvesini hasat etmeyi bile durdurdu.

Kooperatiflerin üstlendiği görevler

Özellikle Oaxaca, Chiapas ve Veracruz’da üreticiler ortak örgütler kurarak INMECAFE’nin eski görevlerinin bir bölümünü üstlendi. İşleme tesislerini birlikte satın alıp işletmek, teknik destek, siyasi savunuculuk ve alıcılarla doğrudan ilişkiler geliştirmek bu çalışmalar arasındaydı. Kahve alanlarının birlikte satın alınması ve işletilmesi de ortaklaşma örnekleri arasında yer alır.

Fair Trade ve organik sertifikalar görece yaygındır. Tarihsel dış pazar görünümünde kahvenin önemli bölümü ABD’ye satılır; bu nedenle başka ülkelerde iyi Meksika örneklerine erişmek daha sınırlı olabilir. Bu durum ülkedeki kahvelerin kalite potansiyelinin düşük olduğunu göstermez.

İzlenebilirlik ve lezzet

Üretimin çoğu büyük işletmelerden ziyade küçük çiftçilere dayanır. İzlenebilirlik üretici grubuna veya kooperatife, bazen de tek çiftliğe kadar sağlanabilir. Tapachula yakınındaki küçük bir kooperatifte çekirdeklerin kurutma için serilip çevrilmesi, hasat sonrası emeğin örneklerinden biridir.

Bölgeler arasında hafif gövdeli, zarif kahvelerden karamel, toffee ve çikolata çağrışımlı tatlı fincanlara uzanan bir çeşitlilik vardır.

Tarihsel üretim ve bölge kapsamı

2016’da üretim, her biri 60 kg (yaklaşık 132 lb) olan 3.100.000 çuvaldı. Tarihsel nüfus değeri 119.531.000’dir; ölçüm yılı belirtilmez.

Aşağıdaki büyük bölgelerin dışında da kahve yetişir. Daha küçük hacimli bir köken, güvenilen bir kavurucu veya satıcı tarafından sunuluyorsa yalnızca az tanındığı için göz ardı edilmemelidir. Bölgesel rakımlar ve hasat dönemleri tarihsel bir görünüm sunar.

Chiapas

Guatemala ile sınırı vardır. Sierra Madre sıradağları uygun rakımı ve kahve üretimine katkı sağlayan volkanik toprakları sunar.

Oaxaca

Çoğu çiftçi 2 hektardan (yaklaşık 4,9 acre) küçük alanlara sahiptir. Birkaç büyük kooperatif faaliyet gösterir. Daha büyük işletmeler de vardır; bazıları turizme yönelerek faaliyetlerini çeşitlendirmiştir.

Veracruz

Meksika Körfezi kıyısındaki geniş doğu bölgesinde ülkenin alçak rakımlı kahve alanlarından bazıları bulunur. Coatepec çevresindeki yüksek rakımlı plantasyonlar daha iyi kahveler üretme potansiyeliyle öne çıkar.